Köhnemiş hayat prangalarla bezenmiş,
Adım atılan her yerde kibir; ahkam kesilmiş.
Vurulmak vuslata tek yol! oda neymiş?
Desinler aldırma sen!
Adında, sen gibi kimsesizleşmiş.
Mağrur gözlerin daldı ise yine afaka,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta