O ŞEHİR
Satılık levhasını dinmeyen özlemlerimin kanayan yarasına astılar babamdan son kalan münzevi evin duvarına
Acımasızca yıktılar betondan bloklar dikmek uğruna
Artık yok, oturduğun ve son nefesini verdiğin virane ev
Bir daha dönmeyeceğim o şehre
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta