Ben kimseyi değil, sevmeyi sevmiştim.
Seninle, seni sevmeyi de öğrendim.
Göğe bakıp ağlamamayı özledim.
O duruşun olmasa...
Bazı geceler oturup düşünürüm, seni.
Sadece seni ve sende kaybolurum.
Bir fotoğraf bile alır benden beni.
O hayalin olmasa...
Bu fırtınalar kopmazdı hiçbir zaman.
Alamazdı benliğimi kimse benden.
Şu ateştir ki yüreğimi dağlayan.
O gülüşün olmasa...
Sana bakınca okyanusu görürüm,
Yaşanmamış anıların acısını.
Boğulurum derinliğinde, ölürüm.
O bakışın olmasa...
Yaşamak nefes almaktan mı ibaret,
Zehirleyecekse her an yavaş yavaş?
Dolar içime acı, pranga, sefalet.
O olmasa...
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 23:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!