Şair, suretinle dizerdi o ahsen kelimeleri
Yazar, kor düşürürdü romanına, zatını görseydi
Gülçehre kalemler yazardı o engin ferasetini
Dondukça tüten, yandıkça üşüten O muamma neydi..?
Gül çağı başlar adınla, Melekler hazırlar yerini
Namdar Mecnun’un adı da kalmazdı aşkına düşseydi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta