Beyhude bir gecede yol bilmez rüzgâr gibiyim
En mutahhir acıların yegâne sahibiyim
Ömr-ü zail’de, fani olanla çevrili her yer
Sineyi kavuran mukaddes aşk’ın talibiyim
Firak kurşunu yiyince donar kalır dimağım
Süpürülür, düşer çatlaklara cümle mirahım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta