O Masal Şiiri - Kasım Kobakçı

Destandır yüce söylence,
Başkadır özü, sözü, tınısı,
Hiç işittiniz mi, o masalı?
*
Ürperir tüm benlikler,
Duyunca, eski bir fısıltı,
Barındırır, ayrı bir tılsım,
Her dizesinde.
*
Zincirler bizi geçmişe,
Sımsıkıcasına,
Kimi zaman dondurur,
Kimi zaman yandırır.
*
Duymayan kaldı mı, o miti?
Mutlak bir düş olan,
Heybetli Kaf Dağı,
Akıldan çıkar mı?
*
Işığı, o zümrüdüankanın,
Yüce yansıması,
Zihinleri cezbeden,
Onsuz, var olunur mu alemde?
*
Yürüyün, tanıklık edin,
O eşsiz, kara yazıya,
Tadına varın, bu maceranın,
Ve tasalarınızdan arının.
*
Kudreti hikayemin,
Kendinden geçirir ozanları,
Kahramanları, ejderhaları.
Görmek olası mı,
Bu mucizeleri?
*
Algıla nefesimi, ey destan!
Sende gizli kehanetler,
Sende deva bulur biçareler,
Bütün garipler, yurtsuzlar.
*
Göster yüzünü asırlara,
Ve cümle cihana, kanıtla gizemlerini,
Devir devirdin varlığınla,
Mazi kokar, her harfin.