Ölüm, her nefeste beklenen misafir,
Ömür ise bir kerecik onu ağırlar.
Ölüm, kum saatinin son tanesi,
Ömür ise kum tanelerinden ibaret.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bense ölümü ağırlayan KUM SAATİ ....
' çok veciz ifadelerle anlatmış upuzun sandığımız ömrün elimizde tuttuğumuz bir kum saatine benzediğini..'
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
evet kardeş,aynen öyle..sevgilerimle..
Ürkütücü gerçekler...........Kısa, öz ve düşündürücü........Sevgiyle kalın.
çok güzel...
kafiye olmasa da olurdu zaten...
A.Öğdüm
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta