Kıyısında o kentin/
bıçağın kesmediği o soğuk/
sen gibi ,sen kadar/
bıraktığı yerden Ahmet'in/
tamlamak için tüm hikayeleri/
unutmak için kötülükleri/
affetmek için ihanetleri/
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta