Bir akşam üstüydü…
Ne hava tam kararmıştı,
Ne de içim aydınlıktı.
İnsan bazılarını unuttum sanıyor,
Sonra bir şarkı çalıyor.Bir sigara yanıyor…
Bir sokak tanıdık geliyor…
Ve her şey yeniden başlıyor.
Herkes iyi misin? diye soruyor.
İnsan bazen iyiyim diyerek saklıyor kırıldığını.
Ama bazı yaralar var,
Sessiz büyüyor insanın içinde.
Belki bir gün seslensem dönüp bakmazsın.
Belki ismimi bile duyunca susarsın.
Ama şunu bil…
Bu şehirde hâlâ seni görünce içi titreyen biri var.
Herkes başka hikâye dinliyor.
Bir tek sen gerçeği biliyorsun.
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 17:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
hıkayesı yok oyle ıste




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!