Kaç mutluluğa beraber güldüysek,
Beraber ağladıysak acılara.
O kadar varsın.
Fazlası yok, azı da.
Ne içimde,
Ne de dışımda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne kadar paylaştıysak o kadarız. Güzel bir özetleme olmuş Değerli Hanımefendi'yi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta