Karanlığın içinde kaybolmuş
Düşüyordu,etraf karanlık ve soğuk
Düşerken sürekli keskin birşeylere çarpıyordu
Canı acıyor,ama sesini çıkarmıyordu
Gözlerini kapattı artık nereye gittiğini bilmeden
Bir anda yüzünde sıcaklık hissetti
O soğuk karanlığın içinde
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Belirsizliğin içinde beliren ışık... Tam bir hayal işi. Yani şair işi. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta