O Hayat Tek Sensin Şiiri - Kasım Kobakçı

Ben kendi yurdumdan, sürülmüş bir seyyahım,
Hüznüm, ruhumdaki hayli karışık muamma,
Bir saltanatın şavkını, yansıtsam dahi nafile,
Ben felekteki fersiz, hatırı kalmamış seyyareyim.
*
Süpürsün rüzgar zihnimden, senden esenleri,
Karanlığın şevkatinde saklasın, sensiz güleni,
Kavrulmuş gibiyim, bin derdin cenderesi altında,
İşaret et bana dostum, yar yolunda kazasız göçeni.
*
Kaya Şirin uğruna, bağrını aşık Ferhat'la deldi,
Dön ve kurul viranemin, en zirvesine,
Sevdasını, kederden büyütür cümle sevenler,
Niçin senden, firarisi yok elemimin?
*
Dünyadan dilberler, arştan melekler insin,
Her lahza sana akan, bir yakarış alevlensin,
Hayalin ak şulesi, davetinle ışıldasın,
Yüreğimi kavrayan, şefkatli el tek sensin.
*
Yollar düğüm olsa da, çözümü sende saklı,
Mevsimler kışa dönse, baharı sende saklı,
Kainat sussa birden, kelamı sende saklı,
Şu garip başıma taç ettiğim, sırf sensin.
*
Denizler kurusa da, pınarım çağlar seninle,
Gözlerim kör olsa da, nazarım ağlar seninle,
Zaman dursun isterse, mezarım dağlar seninle,
Ezelden ebede dek, ruhuma eş tek sensin.
*
Ne saraylar isterim, ne de tacı tahtı ben,
Varlığınla zenginim, unuttum kara bahtı ben,
Seninle tamamladım, o en kutlu ahdı ben,
Gönül mabedimde yanan, sönmez ateş tek sensin.
*
Bakışınla can bulur, bu bedendeki toprağım,
Sensizken gazel olur, kurur yeşil yaprağım,
İsminle dalgalanır, inmedi sancak bayrağım,
Nefes diye çektiğim, o hayat tek sensin.