O gün ki;
yerlilerin günüdür,
tenlerinin değil,
yüreklerinin rengini dökerler ortalığa..
O gün ki;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




İnanıyorum insanların tenlerinin değil , yüreklerinin renklerine bakılacağı bir dünya var.İşte o dünya, gerçek dünyadır benim için. Gerisi kocaman bir aldanmacadan ibarettir aslında.Bunu sezen, duyan yüreği saygıyla alkışlıyorum.Tam puanımla listemde bu çok derin anlamlar taşıyan şiiriniz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta