O Gece Şiiri - Nazlı Altan

Sesin uzaklaştı git gide.
Oysa kanepede karşımdaydın.
Bana bakıyor beni görmüyordun.
Siyah bir martı kondu bulutuma.
Gökyüzünün rengi kül rengiydi o gece.
Şeffaf değildi hiç bir masumiyet.
Ve yalnız da değildi kimse bizim kadar.
Ellerinde umut dolu bir pınar var sanırdım önceleri.
Saçlarıma dokunsan bahar gelecek gibiydi.
Acıdan çok önceydi,
Henüz gökyüzü maviydi.
Yüzün gözlerime değdiğinde
Ve göz bebeklerim ışıl ışıl parlarkendi.
Elini tuttuğumda bir şarkı başlardı mesela.
Bizden başka kimsenin bilmediği güzel bir şarkı.
O şarkıyı senin de duymadığını anladım o gece.
Şarkı sustu git gide.
Yüzün tanımadığım bir adamın yüzüydü.
Tek bir cümlen tanıdık değildi.
Susmuştun da zaten.
Ben konuşuyordum sen duymuyordun.
Zamanın durmasını istediğim sebepler vardı önceden.
Geçsin istedim , durmasın artık o gece.
Çoktan gitmiş olan sen oturma istedim artık karşımda.
Sonra karanlık çöktü işte.
Yıldızsız bir gökyüzünde öylece kaldım.
Pembe bir bulutla kandırılmaya razıyken,
Tutundum kanadına o siyah martının.
Rüzgar senden uzağa esiyor şimdi.
Şimdi dünyanın bir ucunda sen bir ucunda ben.
Aynı şehirde olmamız bunu değiştirmez artık.
Sen benden ben senden gittik o gece.