Karşıyaka'da bir sokağın içinde
Önünden geçerken o eski evin
Hatırası canlandı zihnimde;
Kimbilir kimler yaşadı o eski evde,
Belki de şehir hatlarının emekli
bir kaptanı,
Hani o beyaz badanalı odaları,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta