yaşadığın güzel hayatta,
mutluluklara kalmak ve onlarla ilerlemek istersin,
ama önüne kalın ve kocaman taşlardan yapılmış,
bir duvar çıkar,
o duvarın arkasında hayata devam etmek istersin,
ama duvar izin vermez,
ve seni geldiğin yerde bırakmaya çalışır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
