9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Şekli şimaliyle oynuyor, ruhumun ressamı, o biçim,
Zihnimin boşluklarına akıtarak, öz suyunu,
Ve özünün ışığından oyduğu fırçayla,
Tuvallerime dokunup dokunup, şekillendiriyor,
Bunu anlamalısın sen..
*
Niçin sürekli değiştiğini, aynaya sor, o biçim,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta