9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Şekli şimaliyle oynuyor, ruhumun ressamı, o biçim,
Zihnimin boşluklarına akıtarak, öz suyunu,
Ve özünün ışığından oyduğu fırçayla,
Tuvallerime dokunup dokunup, şekillendiriyor,
Bunu anlamalısın sen..
*
Niçin sürekli değiştiğini, aynaya sor, o biçim,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta