Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne yazık ki bazen umudumuzu ufalayan, irademizi ezen durumlarla karşılaşabiliyoruz.
Ve böyle güzel şiirlere sızıyor içdeki acı.
Saygılar sunuyorum.
Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta