O Adama Şiiri - Orhan Samih Güllük

O amansız yaranın içinde kanarım işte,
Geceden yorgun geceden düştüm dara.
Kapandı mı sandın kanayan eski yara,
Sen benden gittiğinde bitmiştim zaten.

O kahvenin hatırı kalmadı kırk yıl geçti,
Bu kaçıncı doğum günüm sen yoktun yine.
Bu kaçıncı sensiz gecelere diz çöküşüm,
Ben her gece sen diye ölmüştüm zaten.

O yerlerde hala silinmemiş izler var,
O sahilde hala ıslanmış gözler var.
Bana sen diye çıkan o yorgun yıllar,
Ben o senelerde bitmiştim zaten.

Bana maziden ve senden kalan,
Kırık bir kalp idi bir kaç hatıran.
Sen benden gideli seneler oldu,
Bense sahillere küsmüştüm zaten.

Sen artık o eski günleri arama,
O sokak lambası yanmıyor artık.
O akşam güneşi battığı yerdeyim,
Geceler içime çökmüştü zaten.

Şimdi korkularım bitti, bitti her şey
Derman mı isterim yaralarıma
Ferman mı istersin dönüşlerime
Yokluğunu çektim ciğerlerime
O zehri çektim titreyerek içime
Ben o yüreğinde ölmüştüm zaten
Beni orada ararsan bulursun
Bu sonu bende kendime yazdım

Kimseye minnet etmedim bilesin
Kendi kabrimi kendi elimle kazdım
Mezar taşıma işte o adam yazdım

O adama

Oku yüreğin yeterse
Ben seni adam gibi sevdim
Ve adam gibi gittim
Sırat'ta günahlarım korkularım gibi
mahşere kaldı ahım gözyaşım
Bu mezara bir can borçlusun
Bana bir gönül borcu var
Ölmek için bir yürek
Beni gömmek için iki ırgat iki kürek
Adres kanarya mezarlığı

O adama ne oldu?
Niye ayrıldı yollar dermansız yaralar?
Çokmu sevmişti giderken yada?????
Ona kazacak bir bir mezar yokmuydu?
Bazı yaraların dili yoktur
Bazı sevdalar sahipsiz
Bazı mezarlar isimsizdir

Bu bölüm'de öyle yara bulacaksınız'ki
O adam siz o kadın siz olacaksınız

Hikayesi Kurşunlar bende kaldı Adlı Romanın'da

𝓐𝔂𝓻ı𝓵ı𝓴𝓵𝓪𝓻𝓪 𝔂𝓪𝔃𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓪𝓶. 𝓞𝓻𝓱𝓪𝓷 𝓢𝓪𝓶𝓲𝓱 𝓖ü𝓵𝓵ü𝓴