Ne güzel şeydir, bu hatıralar.
Akla gelir de yürek paralar
Nankör sevgili kara mı bağlar?
Ah yürek yakan bu hatıralar…
Çocukluğumuz, komşularımız,
Gül gibi karısı var,
Çalışmıyor bu herif.
Çocuk çıplak perişan.
Yazıklar olsun herif.
Madem bakmayacaktın,
Bağlar, bahçeler senin
Bir kurumuş gül benim! ..
Dolar senin, mark senin! ..
Bir gariban dost benim
Han senin, villa senin.
Sineme dayadın, minik ayağın
Kızsam mı sevsem mi güzel torunum
Mis gibi kokuyor elma yanağın
Öpsem mi sıksam mı güzel torunum
Igıl-bıgıl diye yorganı teptin
Kuzeyinde Karadeniz, güneyinde Akdeniz
Batında güzel Ege, Marmara
Vay benim güzel yurdum
Ne kadar da güzelsin
Erzurum da karın-tipin boranın
Yüzyüze gelince pekçok översin
Arkamı dönünce neden söversin?
Yakışır mı? kalıbına posuna,
Bak ömrün geçiyor boşu boşuna
Var mıdır senedin dünden yarına?
Neden durdun deli gönlüm
Hani sen, hep sevecektin?
Kuşları, dağları, ovaları
Sarışını, esmeri, kumralı
Kim incitti seni? söyle! ...
Ne güzel yazmışım, ben seni para! ..
Namuslu insanlar, düşmüş hep dara..
Arsızlar-hırsızlar bak olmuş ağa,
Ne güzel yazmışım, ben seni para! ...
Maaşla olsaydı, ben de olurdum,
Atar tutar durmadan
İki yüzlü bir adam
Bir baksalar içine
Ne kadar da bir şeytan
Yapılana yanlış der
Ağa, paşa hiç dinlemez
Atarsa sigorta teli,
Uzak dur, çabuk uzaklaş,
Bir babadır Ömer PALA.
Mühendisin o hasıdır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!