Nurun yedi rengi... Şiiri - Hasan Belek 2

​Karanlık dağılsın, ışıklar saçılsın,
Gönül kapıları, ardınca açılsın.
Güzellik yoluna, güllerce saçılsın,
Yedi kat göklerden, süzülür bir huzur,
Aydınlık bir sevda, kalbimizde durur.

​Bembeyaz bir rüya, kaplamış her yanı,
Nur ile süsledik, geçen her bir anı.
Sevgiyle besleriz, bu aziz olanı,
Zıtların kavgası, nihayet son bulur,
İyilik tahtına, gelenler kurtulur.

​Bir damla su gibi, aktık şu aleme,
Muhtaç kalmayız biz, kağıda kaleme.
Dostun tebessümü, ilaçtır eleme,
Vicdanın sesiyle, yolunu bulanlar,
Hakk’ın deryasına, sessizce dalanlar.

​Uçsuz bucaksız bir, umman içindeyiz,
Sonsuzluk yolunda, her an izindeyiz.
Kötüden arınmış, ak bir yüzündeyiz,
Her bir zerre eder, binlerce bir niyaz,
Ruhun kanatları, artık tam saf beyaz.

​Yalansız, riyasız, tertemiz bir yürek,
Bu fani dünyada, başka neye gerek?
İyilik yolunda, birer birer yürerek,
Emanet olan can, huzura kavuşur,
Aşk ile yananlar, vuslatla buluşur.

​Güneş her sabah bak, müjdeyle doğuyor,
Siyah bulutları, nuruyla boğuyor.
Bereket yağmuru, üzerimize yağıyor,
Umut tohumları, yeşerir toprakta,
Hikmet gizli kalmış, her bir yeşil yaprakta.

​Selam olsun her bir, uyanmış o cana,
Düşmesin gönüller, hüzne ve hicrana.
Bağlandık biz artık, o büyük sultana,
Yedinci kıtada, vurduk işte mühür,
Huzura eren ruh, artık tam hür ve gür...

Hasan Belek
Akçay