Nurumuz Söndü Şiiri - Kasım Kobakçı

Şu dehlizi, büsbütün daraltmalı,
Deryaları, dipten kaynatmalı,
O ölü canları diriltmeli.
*
Heyhat ki, rehberimiz şaştı hey!
Solmayacak nûrumuz, söndü hey!
*
Bitmedin ki, bitirdiler caniler,
Bu asırda, baş oldu câhiller,
Bir damla su vermez oldu, nehirler.
*
Medet Allah, içimiz yandı hey!
Heyhat ki, nûrumuz söndü hey!
*
Irak elden, yakın yere yaslandım,
Özgürlüğün, derdiyle uyandım,
Hain felek, aramızdan sen aldın!
*
Canımızda yârenimiz, birdi hey!
Solmayacak nûrumuz, söndü hey!
*
Bu kapıyı, ardına kadar kapatmalı,
Adım atıp, sonsuzluğa ermeli,
Dört ahbab ile, yeni cihan kurmalı.
*
Bu yapılan vuslatımız, sondu hey!
Heyhat ki, nûrumuz söndü hey!