Nurullah Muslu Şiirleri - Şair Nurullah ...

BENİ BANA BIRAKMA
Dalında bülbülüm yuva yaparken,
Dikenleri can yakıp cana batarken,
Aşk pınarın berrak bereak akarken
Çorak topraklara beyhude aktın,
Bir damla suya beni hasret bıraktın...

Bir kaç gün önce gelip beni sorup gitmişsin,
Bulamayınca beni belkide sitem etmişsin,
Kalbi kara ruh yüzünden bilirim üzülmüş'sün,
Oysa uzun zamandır yolunu gözlüyorum,
Rüyalarda görüyorum seni çok özlüyorum...

Sonbahar yapraklarıyla savruldum uzaklara,
Her kime güvendiysem düşürdü tuzaklara,
Kimse mâni olamazdı kaderdi zaten olacaklara,
Yağmur çiseliyordu fırtınada ne yapayım?
Bir şemsiyem dâhi yoktu tufandan kurtulayım...

Akşam sefasına çıktım sahil yolunda,
Akdeniz'in yeşilinde mavisin de sen varsın.
Akşamın tüllenen kızıllığı koynunda,
Sen benim için abı-hayat'sın
Akımda fikrimde kalbimde
sen varsın...

Nerdesin Vefasız! desem gönül kem söyleme diyor.
Sensizlik ölümden beter saadet mutluluk vermiyor.
Bir gülistan var gönlümde gülüne erişilemiyor,
Ne kadar özlem duysamda gelmeyerek zulmediyor...

Unut diyorum kalbime duygular isyan ediyor.

Sevgiden sevgiliden muhabbetten kaçmakmı lazım,
Ona binbir türlü eza cefa zulüm yapmakmı lazım.
Dünya sanamı kalacak sanırsın ey behey zalim ,
Rahmanı bırakıp nefis şeytanına tapmak'mı lazım.

Sana ne dediysem derdimi anlatamadım,

Hayatın mucizesi ANNE.
Annelerin hepsi annem gibi olsaydı,
Dünyada şeytanlık vuku bulmasaydı,
Anne kocasına evine bağlı kalsaydı,
Lut Kavminin görüntüleri olmasaydı,
Gonca güller fuhşiyatta solmasaydı,

Yokluğunda bahçem döküyor gazel,
Beni hayata döndürdü uzattığın el,
Sen çicekler arasında özelsin ÖZEL,
Hayat seni sevince GÜZEL...

Bayram günlerinde hal hatır sormak,

Hayatın içinden akıp gideriz,
Kimimiz meçhule kimimiz menzile,
Meçhule gidenler heder olurken,
Menzil bizim evimiz deriz...

Hayat bir su gibi abı-hayattır,

Hayalini Sevdim
Yusuf'un Züleyha'sı sensin,
Mehtabın Süreyyası sensin,
Kadınların Hası sensin,
Yusuf'unu bekleyensin!!!
Rabb'im muradını versin...