en değerliye
(her nerdeyse)
Ve güneş gitti öbür yüzüne cennetinin
yalnız kaldı kördüğüm bakışlı yarınlarım
içimde bir gürültü
yıkılıyorum sanki kendi üzerime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gidiyorum sensiz kalmış kimbilirliğine zamanın
eriyorum gözkapaklarımın altında saklanmışlığına damlanın
adım sayılı sözlerime kavuşuyorum
tebrikler harika bir siir...
yüreğine sağlık çok güzel olmuş
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta