Ne aşkın dertlerinden kurtulur, ne de mutlu birgün yaşar
Umutlarını hüznün mandallarıyla hayat ipliğine asar
Razı olmaz sevgisine karşılık bulmadığında oluşan hayal kırıklığına
Güzel yüzünü asmak yakışmaz, göğüs gerer hayatın bütün burukluğuna
Üzülmek yakışmaz fakat bırakmaz peşini değer verilmeyen sevgiler
Leyla gibidir fakat Mecnun’u olmayan, yine de duygularını hep dışarıya sergiler
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta