Sen diye seyre dalıyorum
Çekip gidene dek
Gözleri üstüme düşmüşü
Adımların ardı sıra
Takılıp burkuluyor
Yüreğim
Bir gün
Gözleri bakışında gülen
Yüreğinin çarpmasında heyecan olan
Çok ilgi gördüm ondan dediğim birine
Anne dedim
Evet anne dedim.
Acemi bir kalemden çıkmış gibi alınyazım
Biraz okunaksız biraz da kafiyesiz
Aylardan haziran
Müjdeci sancılar terde gülümsüyordu
Gün hayli yükselmiş uzak duruyordu
Çok geçmeden çığlıklı sancılar dindi de
Al kana bulanmış hayat geldi dünyaya
Eğildi gün, görmek için...
Bir gönülde yaşamıyorsan
Ruhunda düşüncelerin tatmin olmuyorsa
Çarparken yüreğin yerküre titremiyorsa
Aynadaki senin gölgesi
Vuruyorsa da yüzüne yerin
Sen, ya bende ya da
Sayfalar dolusu satırlarda
Kaybolmaya yetecek kadardır
Uzak duruyorum
Dokunmaktan, solumaktan
Ne bir gölge düştü
Yüreğimin sıcağına
Lafım yok ak kan yaşa
Ama bir avuç değil, toprak olmalıydı
Islanan
Avunacağım bir mezar olmalıydı
Kıyıların daraldığı saatler vurulacağım,
Beni atacağım...
Al al yanakları
Yüreğin
Ayıbı sevmek imiş!
İşte
Akıldan kaçmış
Sen de ağlıyor musun geceleri
Yalnız kalınca kırık hasretlerle
Yoksa tüketmeye adanmış
Bir tebessüm mü oluyor düştüğün
Sen de dolanıyor musun geceleri
Lanetli yurdum,
Yasak şehir
Ne vurulan serhat
Ve kan kokusu
Ne başımdaki lanet
Ve içimdeki ölüm




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!