Yoruldum be çocuk, çok yoruldum .
El isteyene el omuz isteyene omuz verdim.
Yoruldum be çocuk , çok yoruldum.
Kim dedi parmağım yaralı koştum kim dedi derdim var Koştum...ve çok koştum...
Yoruldum be çocuk.
Acına sevincine derdine dermanına yetiştim
Ne çok isterdim bilsen
Seninle yeşile boyanmış yerlerde uzanıp gökyüzüne bakmayı
Ve ne çok isterdim akşam serinliğinde
Sahilde çıplak ayakla yürümeyi
Bir çınara salıncak kurmak mesela
Her seferinde ayaklarının yıldızlara değmesi
Bir gece diyorum bütün trafolara kediler girse.
Bütün ışıklar sönse ..
bütün telefonlar sussa .
evlerimizde mumlarımızı, gaz lambalarımızı alıp
birbirimizle konuşsak
aslında ne kadar yabancıymış diyeceğiz belkide
O kadar çok gökyüzüne baktım ki
Ne zaman gök gürleyecek bilirim
Ne zaman güneş çıkacağını da
Yıldızlara bakıp ertesi günü tahmin edebilirim
Benim gördüğüm
Belki sana kördüğüm
Beni boyumu aşan şeylerle sınama.
Bir ihtimal üstesinden gelebilirim
Misal insan düşününce korkuyor.
Sensizlikle sınama beni mesela
Alıştırma yokluğuna
Beni boyumu aşan şeylere zorlama.
Son durak tren garıydı halbuki
Hiçbir tren durmuyordu
Ben bekliyordum son vagona kadar
İçim acıyordu, yine durmadı diye
Bir vapur yanaştı iskeleye
MIŞ GİBİ
NASILDA GÜZEL ŞAŞIRTIYORSUN
DONUP KALIYOR İNSAN ÖYLECE
TERS KÖŞEYE YATMAK VAR YA ÖYLE
NASILDA GÜZEL ŞAŞIRTIYORSUN
İki kere geldim kapına
Sonra iki kere kaçtım
Ama bir kere sevdim
İki elim iki ayağım iki gözüm var
İki kere tutayım iki kere geleyim diye
Ama bir kalbim var
-
Ümran Şamdancı
Tüm Yorumlarçok güzel bir şiir tek kelimeyle