ANTOLOJİ ESER NO: 314
ESER ADI: NURDAN İNSANIM (HAYVANDIR HAYVAN)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 06.01.2010 / 14:51:56
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Nutuk / Hakikat / Tasavvufi Koşma
SÖZLER
İnsan özü Âdem Havva’dan gelir
Suyunda toprağı güller yeşerir
Sözünde sohbetler imanım derler
Ben Âdemden geldim kendimi bildim
[NAKARAT]
Ben insanım nurdan Allah diyerek
Ben insanım nurdan Allah diyerek
İnsanoğlu ölmez sözünden dönmez
Hak ararken hakkı kimseye vermez
Soyum suyum toprak anam der geçmez
Daima ölenler hayvandır hayvan
Parayla pullasan eşeği eşek
Saraylara koysan hayvandır hayvan
Tanımaz anayı ne de babayı
İnsan olmayanlar hayvandır hayvan
Zemzem suyunu ben içtim de geldim
Ahreti cennet köprüden geçtim
Melek secde eder insana insan
Hakikat yolunu seçtim de geldim
[NAKARAT]
Ben insanım nurdan Allah diyerek
Ben insanım nurdan Allah diyerek
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 06:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; insanın yaratılış gayesini, manevi rütbesini ve ahlaki sorumluluğunu anlatan bir "insanlık beyannamesi" hikayesidir. Muharrem Ayrancı, köklerini Hz. Âdem ve Havva'ya dayandırarak; gerçek insanın sözünden dönmeyen, hakkını yedirmeyen ve her şeyden önce "nurdan" gelen bir varlık olduğunu vurgular. Paranın, pulun veya sarayların "insan olmayanları" değiştiremeyeceğini; anasını, babasını ve aslını tanımayanların ancak "hayvan" sıfatıyla anılabileceğini sert bir dille ihtar eder. Meleklerin secde ettiği o yüce makama, hakikat yolunu ve iman suyunu seçerek ulaşılabileceğini müjdeleyen dervişane bir nutuktur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!