Nurani Şiirleri - Şair Nurani

Ezrail kocalik dermani

Kaderim tanridan , fermani oldu
Iki gün mekanim , ceyhani oldu
Bilmem ne zamandir , kocalik geldi
Ezrail kocalik , dermani oldu

Fakir

Yaşlikta hasta oldu
Kendi hem cani
Parasi yoktu
Şefa eylesin kani

Fakirlik

Ben insanim
Ezzetli yaşamak
Hakkim benim
Amma

Fakirlik gücü

Hoşlugum gussaya , satmali oldum
Dünyanin aşkina , batmali oldum
Fakirlik güçlüdür , onun derdinden
Şeytanla beraber , yatmali oldum

Parasi olanlar dünyasi sücü
Fakirlar azapda dünyasi aci
Fakirlik kurudur cesmi hem ruhu
Ceyhanda, kendinde kalmiyor gücü

Fakirlik sonucu

Fakir oldum , hoşluk kaldi uzakta
Canim yandi , vücut kaldi ayakta
Zindan oldu , bana öyle dünyasi
Suçum nedir ? kaldim öyle tuzakta

Farki uzaktir

Bendeler mey içdi karni hem ȿ iȿ de
Sofular olmuȿ tur kebabi ȿ iȿ de
Ikisem içmiȿ dir farki uzaktir
Görün siz her hangi oldu bir iȿ de

Faydasi ne ?

Dünyasi olsa sefa , faydasi ne ?
Ceyhani olsa riya , faydasi ne ?
Güya yaratmiş hepsini beyhuda
Gönlümüz oldu yara , faydasi ne ?

Faydasi varmi ?

Tanri yaratti bizleri , faydasi ne ?
Ev oldu dünya düzleri , faydasi ne ?
Yaratmiş biz iÇin cennet , hem cehennem
Atar , o yere bizleri , faydasi ne ?

Felek zulümü

Kimsenin elinden, bagiryor bende
Bende zulüm eder, bendeye günde
Hepsi hem derler ki, felek zulümü
Aldatir kendini, aldama sende