Nurani Şiirleri - Şair Nurani

Kefen

Malimdan verilen , bu kefen oldu
Toprakta cesmimiz , azapta soldu
Yetkisiz geleriz , gideriz burdan
Toprakta böcekler , bizleri buldu

keman kaş

Çevremizde , hepsi demir hepsi taş
Degerli siz , tatli canin kara baş
Muhabbetler , hemde namus , cömertlik
Öldü sevgi , ince biller , keman kaş

Kendim için degil

Ten verdim zillete , kendim için degil
Yaşamak ceyhanda , kendim için degil
Yandi içim her gün , bu yalan dünyada
Çocuklar babasi , kendim için degil

Kendi verir kendi alir

Can verdin bendeye , hep saadettir
Gençlik var bendeye , hepsi nimettir
Allah geri aldi , bunlarin hepsin
Bunlarin hepsi hem , bize minnettir

Keşki

Bu dünyaya gelmeseydim , ben keşki
Bu sirlardan bulmaseydim , ben keşki
Riyalar , ben salakliktan , hep olur
Bu dertlerden solmaseydim , ben keşki

Kirik kanatlar

Kirildi bacaklar , kaçamiyorum
Kanatlar kirildi , uçamiyorum
Yoruldum dünyadan , bütün dinlardan
Cennetin meyinden , içemiyorum

Kiyamette ne olur ?

Kim bilir kim , kiyamette ne olur ?
Ceza günü , ahirette ne olur ?
Bende için , koyulmuştur bu günü
Bende varsa , o cennette ne olur ?

kocalik

Kar yagdi başima , yüzlerim soldu
Çocuklar devreni , hatira oldu
Bendeler hepsine , bu yolu birdir
Bizleri ne zaman , kocalik buldu ?

Kül gibi oldum

Ezrayil gel bana , ben teslim oldum
Istemem ceyhani , azapta soldum
Dediler ceyhanda , yanmagim gerek
Yanmaktan yoruldum , kül gibi oldum

Kurudum ceyhanda

Bu ceyhana
Gelmegim
Cebirdir
Bu ceyhandan