Nurani Şiirleri - Şair Nurani

Derdimin dermani

Kocaligim , tanri , fermani sen sen
Şimdi hem canimin , sultani sen sen
Beklerim ezrail , tez gelsin bana
Şimdi gel derdimin , dermani sen sen

Adim insan yaşadim, hayvan gibi
Güçlüler yaşadi bir, soltan gibi
Alacim bilmem, görmem, zerre rahat
Yazdim bozdum derdime, derman gibi

Allahim istemem ceyhanin senin
Istemem dünyada şeytanin senin
Ikisi bir olup bizlere karşi
Testide mey olmuş dermanin senin

Gök yüzünde
Şimşek çakiyor
Yer yüzünde
Benim canimi
Yakiyor
Der ki

Harabat ehilinin dünyasi vardir
Anlasa her ki? i sefasi vardir
Çetindir yollari bendesi için
Yolunun sonunda devasi vardir

Gussadan gamlardan dolu dünyasi
Canlar yakar yoktur onun hayasi
Kurtulmak isterse bendesi ondan
Harabat meyidir onun devasi

Devasi yok

Azapta kül oldum , devasi yokmu ?
Bagiryor gönlümüz , sedasi yokmu ?
Anneler babalar , hepsi çaresiz
Bu yanan kalbimiz , allahsi yokmu ?

Testi dedi bana siri nihandan
Binlerçe kez ayrilmi? im insandan
Öldügüm testi, dirilikte be? er

Kaç zaman dinyorum ben bu devrenden

Ceyhani bizleri gaflette ister
Dinlarin hepsini söhbette ister
Aldanmak yara? maz akil olana
Dinimiz bizleri ezzette ister

Ayrilik canima çok bela oldu
Tanrinin bendesi bu derde soldu
Kaç zaman burakir yakamiz ölüm
Ölen öldü kalan izinde soldu