Nuran Üçer Şiirleri - Şair Nuran Üçer

Bu sevdayı anlatmak çok zor
Sanki hüznün tortularında kor
Ne kadar acı.
Olmasam da oluyormuş demek
Gözlerimde yaş kalmadı bu aşka verecek
Bir ışık yaksan beklide geleceğim

Ellerini, dudaklarını, gözlerini özlemek
Öylece yaşamak seni, ölesiye sevmek
Seninle bir olmak, beraber olmak
İçime saklayıp delice kıskanmak

Arkanı dönüp giderken attığın ilk adımda

Bir odamız vardı, denizi kucaklayan
Sarhoş gemileri seyre doyulmayan
Bitirdin işte gözyaşlarım kurumadan
Ne yazık! Karşı kıyıda bıraktım kalbimi...

Bir balkonumuz vardı, rüzgarı kucaklayan

Ellerinle dokunamadığın yüreğime
Sevginle dokundun bir tanem
Doğdum sevginde, ölürüm yüreğinde
Bendeki seni, biz’in doğuşunda sevdim

Alışmalıyım seni sensiz sevmeye

Bu aşk tiyatrosunda hep aynı rolü oynayacağım
Kimseye değil yalnızlığıma sarılacağım
Seni hayal defterime kaydettim
Sol yanımda davetsiz misafirimsin, oraya hapsettim
Hep saklı kalacaksın bedenimde
Sormayacağım gidişinin nedeni ne diye..

Üç ay sonra bir mesaj aldım senden
Tam unuttum, oda unuttu derken
Güzel sözlerle seslendin bana
Heyecanlandım yazılarına bakınca

Evet hüzün düşmüştü yüreğime

Her sessizlikte seni anımsıyorum
Yalnızlığın seni kahrettiğini hissediyorum
Ayrılıklar, hasretler sende çölleşmiş
Sanki hüzünler dilinde haykırış

Gözlerin ulaşamadığın maviliği arasa da

Tek sevenim sen olsan
Yanına uçarak gelirdim sevgilim
Bu sevdanın suçu kaderde
Seni sevmem neye yarar ki

Beni bekleyenim sen olsan

Senin gözbebeklerinde kaybolmayı sevdim
Seninleyken sana doyamamayı ….
Seni senle yaşamayı, paylaşmayı sevdim
Seni benden kimse alamaz,
Sen bile! !
Adını dağlara yazsam, bulutlar

Çiçeklerden demetler yolladım her gün
Sevgimi anlarsın diye bir gün
Şiirlerle seslendim yaranamadım
Herkes anladı bir tek sen anlayamadın

Rüzgarlarla yolladım sana kokumu