Yolumuzun kesiştiği her insan;
bir basamak yukarı çıkarır bizi...
Eksikleriyle yaşayanlar
İniş çıkışların
Kaçınılmaz olacağından;
Varlıklı yaşayanlara
Cümlelerimin sonunu;
soluklu bırakmadım:
Ben hala koşarken;
bulmaca yollardan
zamanın kollarına doğru.
İçimdeki harf sürüsü
Mısraların diliyle anlatılırken sevgiler,
neden açıkça söylenemez ki !
utançsa o da utanç
halbuki sevmekten utanılmaz ki !.
Kim düşmüşse,
kendi ellerinin yardımıyla kalkacaktır ayaga.
Araya duvar örenler ,
yine kendileri yıkacaktır .
Kıran ,tamir edecektir.
Günahkara tövbe kapıları açıktır.
Kim ben deliyim der ki !
Oysa bir parçacık deliyken .
Kim ben akıllıyım der ki ;
damarlarında aşk dolaşıyorken.
Ay güneş yorulur gün gün
defterler dürülür bir gün
yaşarken ölünür her gün
ben kime baglanacagım
Bilip anlayamazdi ;
Hic kimse yasanmayani
Alin yazin sana göre
Saadette karaydi..
Kacmiyordu belirirken gözünden.
Yıldızlı gecelerin sığınağında;
yaldızlı gözyaşları
ne de masum görünürler;
Bu derenin suyu nerden acaba?
Kimindir bunca emekler? .
Kimi zamanlar;
sadece nefes alıp verir insan ...
kimi zamanlar da ;
hayatı iliklerine kadar hissederek yaşar.
Susmaz Şiirler
Yavas yavas aciliyor;
Aska kilitledigim kalp kapim.
"O" kapinin önüne oturdum,
Ve, bu gün
Bir tek dilek tuttum.
Disa vurdu sonunda,
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.