Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Derken bahar da geldi;
sen hala kışı yaşıyorsun
göçsemde üşüyen kalbinden
öyle uzaklara uçamam
meçhul sonlarla
ömür tüketemem:

Hani demem oydu ki!
Benim seni sevdiğim gibi;
Senin de beni sevmen gerekmezdi.
Büyük sevgime birazcik saygı duysan,
Böyle ağır yaralamasan yeterdi..
13:41 02.04.2015

Anladim ki! senden hayalmis vazgecmek..
Palavra degil sözlerim rahatsizin degilim,
Maksadim sadece sensizlige alismak..

Uslu uslu oturman icin sana,
Ömrümün en suskun kösesinde

Dünya kuruldu kurulalı ;
yara alır İyiligin kanatları.


Susmaz Şiirler
18-44

Yaralı bir güvercinsin,
bakışlarına işlemiş derin sancın.
titriyorsun şubatta,
bir ağacın kovugunda.

Ayaz mevsimlerin dramına alışmış olmalıydın

Kendime,
Artık hiç üzülmeyeceğim diye
Sözler verdiğimde
Sen yine çıkagelmiştin
Seni gülerek yolcu etmiş
Savaşta ki bu kalbime...

Bilge hayatı ziyaretimizde adettendi;
ayrılırken yarım bırakırız
bardakta çayımızı.

Susmaz Şiirler
5-38

Tamam öyle olsun yarım kalalım,
Ne farkeder ki!
Sen beni özlemeyeceksen,
Aşkım kalbini yakmayacaksa,
Kendine güvencin varsa,
Israra ne gerek var ki?

Yarın neden korkutur ki!
Sen hala,
Dünün elinden
Sihirli deyneğini kapmadın mı? ..

20:02 29.07.2015

Acitir eski yara,
Gecmez izi kaldikca.
Yeni yarayla esittir,
Ayirt edilemez aslinda.

Daha yenileride ,