Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Yılların derdini tasasını
sayısız nefes alışlar artırırken
dindiren sadece son nefestir.


22.15.

İnanması zor olsa da ;
kıtlık görünüyor ufukta :
Bedenler vitaminsiz ,
ruhlar da sevgiye aç kalacak.

Yalnızlık tek dost olacak

O ; düşer gönlünden
karışır topraga .
sonra yagmurlar yagar
süpürür tüm izlerini .
mevsimler birbirini kovalar
sonra da ; ölüm dayanır kapıya.

Kendin oynayip gülerken,
Arada birde uzat basini
Pencereden disariya bak
Belkide kapinin önünde
Oturup aglayanlar var.

Çıraktım henüz neler öğrettin ;
bak o konuda geçtim seni .
varlığının hastasıyken,
sensizliğin ustası oldum
bu büyük eserinle gurur duymalısın .

Yürek sonsuz bir gökyüzüdür:
İçinde ; dört mevsimi barındırır.

13 12 2017
12 22

Dur kaçma yere yıkıp yüzünü
tek sende sanma
derdin büyügü
sert rüzgarını dindir

kalan olsam da; gidendim işte,
uğurlayanın da suçu yoktu öyle mi?
gittiğim yerde kalarak
bilmeliydim haddimi.
kısmetti bu ayrılık içine doğmuştu,
bir gün bir hatıra istemiştin

Neyin hesabını yaparsanız,
çıkan sonuçta elinizde ; o kalır.

Susmaz Şiirler

12-42

Susmakla konuşmak arasında bocalarken
yardıma gözler ulaşır:
cesareti takınırken;
sonunda doğacak sonuçlar hesap edilmezse
korkaklık daha iyidir.