Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Yavaş yavaş yol alıyordum ben benden.
huzura hiç bu kadar;
yakın değildim ben bendeyken:
damarımda dolaşan meğerse ne aşikarmış;
gözlerime ne kadar sitem etsem azmış.

Yüzüme gülecegini beklerken,
Dogupta günesten önce
Onunla yaris edercesine
Kaybettim seni nerdesin?

Sevgin kar gibiydide,

Şiirin gücü karşısın da,
zehir sözler de kifayetsiz kalır.
Susar canlar yakan silah da.

18 46 24.11.2015

Allahın kıymetli bir hediyesidir,
Şiir kaynağı yüreğine.
Hiç saklanır mı coşkun sular,
Kıyısında,köşesinde?
Hiç bendler kurulurmu önüne?
O kaynadıkça dağıtmak gerekir

Şair olmak zor mesele ...
bir aşk yaratacaksın hayalinde
o hikaye üzerine şiirler yazacaksın
hiç gelmeyecek biri için
hiç gitmeyecek biri için
hep eksik kalacak bir yanın

Zayıf yanlarımızı bildiğimiz halde
onları tamir etmek yerine ,
Kaybettiren sonuçlardan şikayet ederiz.

Susmaz Şiirler
10-46

Kahramanı oldugumuz romanı okumaya vakit bulamayız da ;
nedense; zihnimizi beslemeyen
duygu sarmalı olmayan
sıkıcı bir roman kahramanının
sonunu merak ederiz.

Hakkı inkar edilemez;
bir kumandandır
bizi eğiten zaman:
insanca yaşamak;
konuşmaktan çok düşünmek
"vicdana iki yol ayırdımı göstermek

Ağız da çiğnenen ekmek lokması;
işin en kolay yanıydı.
zoruydu daha öncesi;
sorguludur daha sonrası.

10:01 07.12.2015

Sorki,
Bu kacinci
Sana dönüslerim,
Kendimden kacislarimda....! !

.