Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Korkuyorum bir gün kalbine ,
Ya, baska bir ask dogarsa!
Ya, benim gibi o da severse !
Katlanirsa her derdine acilarina

Ya, o dilin baskasina canim derse!

Bir yerinden çözüp
başlatmalıydı değil mi?
zehirli çalılara takılan hayatı.
Kim derdi ki sökükleri dikeceğini;
acımasızca kırılmış bir kalemin.
Belki o zamanlar;

Ne güzel, ne büyük mutluluktur
Eğer iyi ki varlar dediklerimiz
Varsa hayatımızda...
Var olsunlar sonsuza kadar...
Çok sevdiği bir meyveyi bile,
Ortadan bölüp sana sunuyorsa

Hayat yolculuğunda;
aslında ilk durak kendimize olmalıyken
çok dağlar ovalar aşarız hedef şaşırarak:
kendimize ulaştığımızda;
birçok bedel karşılığında
gözle görülür derecede azalır hatalarımız

O,ki,
Emanetler kollayıp koruyan,
Sanma ki!
Yüreğimi yüreğinden söküpte aldı.

Yaşamın tadını alsanda bitiyor hayat
almasanda...
Zihnin derdi ömrü tüketir,
Vaktinden önce...
Bahar çiçekleri,
uzun kalmaz dallarında,

Samimi dualarda;
ne büyük mucizeler var.
Dağ kadar derdi tasayı;
bir anda eritecek olan var.

7:04 02.12.2016

Evet...
birkaç yüzyıl ötesinden geliyorum
sana ancak ulaştım:
ulaştığım anda da kaybettim:
"olay bu"

Banane el alemin yeşilinden morundan,
ruhumu adınlatan hangi renkse akarım.
teşvik eden olmuyor çabuk ilerlemene,
iç sesine kulak verene
gerekmezmiş nasihat verecek bilge.
kimileri gider yol kenarından,

öyle bir bilmecesin ki sen;
asla çözülemeyen
çözülmek istedikçe;
içi mi daha da daraltan.
pes ettim artık konuşa konuşa,
dilinin "O" keskin bıçağının