Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Kim düşmüşse,
kendi ellerinin yardımıyla kalkacaktır ayaga.
Araya duvar örenler ,
yine kendileri yıkacaktır .
Kıran ,tamir edecektir.
Günahkara tövbe kapıları açıktır.

Kim ben deliyim der ki !
Oysa bir parçacık deliyken .
Kim ben akıllıyım der ki ;
damarlarında aşk dolaşıyorken.

Ay güneş yorulur gün gün
defterler dürülür bir gün
yaşarken ölünür her gün
ben kime baglanacagım

Bilip anlayamazdi ;
Hic kimse yasanmayani
Alin yazin sana göre
Saadette karaydi..

Kacmiyordu belirirken gözünden.

Yıldızlı gecelerin sığınağında;
yaldızlı gözyaşları
ne de masum görünürler;
Bu derenin suyu nerden acaba?
Kimindir bunca emekler? .

Kimi zamanlar;
sadece nefes alıp verir insan ...
kimi zamanlar da ;
hayatı iliklerine kadar hissederek yaşar.

Susmaz Şiirler

Yavas yavas aciliyor;
Aska kilitledigim kalp kapim.
"O" kapinin önüne oturdum,
Ve, bu gün
Bir tek dilek tuttum.
Disa vurdu sonunda,

Suyun derininde olup biteni bilmedikçe ;
yüzeyindekilerin ne olduğu yanıltır :
öteki benimiz le aramızdaki perdeyi kaldırdığımız zaman adil olmayı da öğreniriz...
Kendini iyi tanıyan,
her konuda
kendine inanıp güvenen,

Neyse deyip geçiştirdiğimiz çok şeyler var.
O neyseler;
gün gelir ruhumuzu örseler.

19:13 04.01.2017

"Onlar" her şartta mutludurlar"
belkide mutluluğa;
geleceklerini ödüyorlardır
bedel olarak çocuklar:
ve bunun, farkında bile olmayacaklardır.