kendi hayat romanının;
daha kapağını bile açmamış olan
başka kitapları nasıl okur ki! .
14:17 13.02.2016
Sendeki sevdanın nasıl rengi?
yıllar sonra bile;
korur mu tazeliğini?
yoksa;
emanet bir buseyle solar mı?
güneş ısısına dayanamaz
Ürkek bir bakışla süzüyorsun uzaktan,
Yine de kaçmadın gözden aşktın.
Gönül kapısını tıkladın besbelli,
Bak kelimeler nasıl zorluyor dilimi,
Sen söyle şimdi seni nasıl tarif etmeli.!
Kim ne derse desin diyeceksin;
kendinden emin olarak:
desinler ki;
aynalarında düzeltsinler hatalarını
hoşgöründen nasip alarak.
Ben galiba herşeyi boşverir olmuşum,
Elimden düşen kırılmış üzülmemişim,
İçime çöreklenmişi çözer olmuşum...
gerçeğe yaklaştıkça paylamışım yalanı,
Zavallıya değişmişim efendi sanılanı.
Soğan ekmekle de doyar insan,
nifaksız bir kalbe sahip olabilmek,
ne büyük zenginliktir.
o bahçe de,
ne asmalar oluşur;
ne üzümler yetişir dalların da
kulak verdim sözlerine,
kalbinde benden başkası yok gibi...
süzdümde gözlerini,
ruhuna geçit zor gibi...
görebildim özünü,
orda benden eser yok;
Hayatın her gizemini
Çözmek zorunda değiliz ki!
Çok şeyler var kayda değer,
Gözlerimizin görüpte
Akıllarımızın alamadığı.
Birde henüz görmeden,
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.