Nuran Kara Şiirleri - Şair Nuran Kara

Ağaçlar sararıp ta yaprakları dökünce
Senin hayalin gelip anıları sökünce
Ağlarım sessiz sessiz sen boynumu bükünce
Geçmiş güzel günlerin hatırına yaşarım

Hiç bitmeyecek sandım şimdi ortada kaldım

Gece inince tüm heybetiyle
Güzelliklerin üzerine
Hayalin gelir
Çekingen bir edayla
Benim gönül bahçeme
O anda canlanır eski anılar

Baharın ilk ışıklarıyla gelmelisin
Yeni yeşeren ağaçların altında
Sevmelisin beni
Sevdiğini o kadar içten söylemelisin ki
Kıskanmalı güneş
Sevgimizin büyüklüğünü

Söyle bana bir tanem, sen neden ağlıyorsun
Kalbinde acı mı var, neden anlatmıyorsun
Yoksa beni kendine, yakın mı görmüyorsun
Anlıyorum seni ben, bana güvenmiyorsun

Öyle düşünme canım, sana güveniyorum

Üç gün dile kolay;
Daha çok yeni
Unutmak imkânsız
Sizleri...
Hele gezip gördüğüm
Yerleri...

Gülmeni severdim birde bana sarılmanı
Beni anlamanı severdim; kendimi anlatmayı
Zamanı paylaşmanı severdim doğruyu anlatmanı
Yanında şımarmayı severdim birde seni kızdırmayı

Sen hep vardın uzakta da olsan

Akşam çöktü yine İstanbul'un üzerine
Sevgimi haykırdım sensiz geçen günlere
Efkarlandı yedi tepeli şehirde benimle
Başladık bu akşamın güzellikleriyle demlenmeye

Işıklar birer birer yanmaya başladı evlerde

Gözlerinde başladı herşey
Sen baktığında sevmeye başladım
Önce seni Sonra seni deli gibi seven beni sevdim
Oysa sevmezdim senden önce kendimi
Artık seviyorum çünkü seni sevdim

Dalgalar da sürüklenen bir kayık misali
Savrulurken kalbim bir o yana bir bu yana
Karşıma sen çıktın bu tufanın ortasında
Sığınacak limandın sen demir attım yüreğine
Kabul ettin sende beni bu çekilmez halimle

Sen değil miydin Canım
Bana üzülme diyen
Nedendir bu gözyaşı
Sebebi söyle neden
Sen ağlarken bir tanem
Nasıl mutlu olayım