Nuh Tufanı Şiiri - Ceylan Alkan

Dışımda kopan bir Nuh tufanı,

İçimde çığlık çığlığa bir çocuk…

Dağların, taşların kaçtığı bir yükün cahil emanetçisiyim.

Hangi yana baksam yaman bir rüzgâr;

Önüne katan her şeyi…

Kıyamet kopmuş sanırsın,

Yok, kopmadı henüz.

Herkesin kurtuluşu kendi içinde,

Kıyameti de ha keza…

Sanır ki herkes, kendi dışında ‘herkes’ batmış;

Tufan dalgaları arasında…

Haykırmak istiyorum, cılız sesimle;

Gemiye binen kurtulacak diye…

Çıkmıyor sesim, kelimelerim ölmüş olmalı,

Ya da ben…