Ne ruhtur, ne beden, ne de şavksız bir gölge;
Bir kemanın kulağındaki aksı kadardır hayat.
Vara yoğa başkaldırırsın notalar başladığında,
Kahrolasıca hayat tapılasıca bir hayat oluverir!
Vuruldukça arşe kemana kanatlanırsın,
Bilip göremediğin bir yerdesindir artık,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta