I
Perde yok, kelime yok, sadece el var,
Yüzde maske yok, *onu* aptal oynar.
Sahne pandomimdir, *onu* figür eder,
Görünmeyen duvara yumruk atar hep.
II
Masanın üstünde bayatlamış çay var,
Yarım kalmış kitap, *onu* oyalayan.
Natürmort bu hayat, *onu* tınmaz kimse,
Toz tutmuş meyve de çürümeyi bekler hep.
III
Kafatası içinde binlerce nöron,
Siyaset bilimi yapar *onu* moron.
Oy verir, kavga eder, ittifak kurar,
Biri susar, öteki iktidar olur hep.
IV
Gözlük takınca *onu* sallar her şey,
Eller boşluğa değer, hava olur.
Üç boyutlu sanal palavra kurulur,
*Onu* kandır da, rüya bizi sallar hep.
V
Gözlüğü çıkarınca *onu* soyar boşmuş,
Elin boşluğa değil, cebine değer.
Nöron susar da, cüzdan konuşur hep,
*Onun* oyunu biter, gerisi palavra hep.
ENGİN TOPKAN (03.10.2026)
.
Kayıt Tarihi : 29.06.2026 20:59:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
