Yine aynı bir gün, yine aynı duvarlar
Karşımda bir kaç ağaç bir kaçta binalar
Hayal kurmanın sonu yok bu yollarda yürürken
Umutsuzluk adı altında yok oldu bu hayatlar
Ben biraz erken düşündüm ölümü
Ne yarınımi görebildim ne düşündüm dünümü
Elim durmadan yazar bu yok olacak yazıyı
Düşünüp dururum hep ölümü hak edecek ne yaptım
Sarma! içmem ben öyle bir zıkkımı
Ne rahatlık verir bana ne senin hakkını
Bir garibanın gideremediği bir bıkkınlığını
Bir duman mı giderecek?
Ne çok konuşulacak konu var ömrün buna yeter mi?
Beynin bunu kavrar da kalbin buna katlanır mi
Hiç bir şey göründüğü gibi değildir çok doğru
Sabrın senin ayaklarıni bir zincirle bağladi..
İşte bu dünya da yaşamak bugün bana bunu anlatır
Yarinıma bir demlik çay demletir
Eğer bir işin varsa ya beynin bulanır ya elinin kirlenir
Gel otur bir gün yanıma, bu beyin sana daha neler dinletir...
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 17:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!