Koyardık çoğu zaman
Kalplerin
En başına
Ya da
En sonuna...
Yüzler anlam kazanırdı
Sevdiğimiz insanlar
Gelince...
Onlardan geriye
Gölgeler kaldı...
Eh o zaman
Onları bulmak için
Haydi gölge istasyonuna...
İstasyonun içi
Bayağı karanlık
. Koyulan kalpler var
.Koyulmayan kalpler var...
Onlar sadece
Özgürlük dilenirler
Sahibesine...
. dinler mi?
Dinlese de seven
İtaat eder mi buna.
. ' lar kalplerin içinde
Benek, benek
Sanki bir dalmaçya gibi
. Koyulan kalp
Fakat gene de sahibi gelse
İtaat eder yine.
Çünkü ister.
Kalbim sahibini bulsun diye...
Kayıt Tarihi : 21.8.2019 19:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)