çarpıtılmış bir algı gibi seziyorum ruhumu olmayışın altında. ruhumun dengesi ve mutluluğun hali, bilinmeyen taraflarımın taraftarı. benliğim huzursuzluğun doğuşuna sebep ve öte yandan ilham alıyor benden var olmamak. ulvi bir el tarafından yoğrulmadım ve etim bana layık olmayan bir kemiğin üzerinde ev sahibi olmaya çalıştırıldı. kutsal prensiblerin bütününe aykırı bir sanat eseri yaratılmaya ve onuruyla onursuz insanlar karşısında alkış tutulmaya çalışıldım. beni tarif etmeye gücüm yetmiyordu ve ulviyetin mirasçısı olarak bozuldum dünyada,ben dahi bütün bir parça olamadım. yapboz gibi oldum,bozuldum ama geri yapılmadım. dönüşsüzdü bozuluşum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta