Herkes uyuyor mışıl mışıl
Ben bir tabure üzerinde sabahlıyorum
Çünkü gece nöbetçisiyim koridorda
İrkiliyorum kapının gıcırtısıyla
Kızıyorum birden kendi kendime
Nöbette uyunur mu hiç diye
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta