Nöbet tuttu
Güneşin battışıyla, gece omzuma çöktü
Ay susunca yıldızlar adını hep unuttu
Kalbimde şehir vardı, gitti ansızın göçtü
Yüreğinin içinde, heycanla nöbet tuttu
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta