Nöbet-i Muhabbet Şiiri - Züleyha Aktaş

NÖBET-İ MUHABBET

Bütün muradımız
Rızâ-yı Bârî dergâhında.
Bir avuç niyazımız,
Rahmet kapısı rağmında.

Sessiz yakarışlarım var
Gecenin derin bağrında.
Belki bir merhamet iner
Secdelerin çağrısında.

Ümmetlik ağır bir emanet,
Adı geçince titrer can.
Resûl’ün izinde yürümek
Kul için en büyük nişan.

İtikâf geceleri gelir,
Kalbim ürperir o vakit.
Bir nur düşer mi ömrüme;
Bir damla lütuf, bir ümit.

Kıtmîr gibi kapısında
Beklerim edep içinde.
Bir lahza ayrılmam nöbetten
Adın düşerse dilimde.

Ararım gecelerin bağrında:
Nasibim var mı ey Rabbim?
Kadrini bilmezsem eğer
Benden daha yoksul kim?

Bir damla aşkın yeter,
Bir zerre rahmetin yeter.
Yeter ki ismim yazılsın
Habib’in ümmeti defter.

Ömür biter, yol tükenir,
Defter kapanır bir anda.
Bir tek niyazım kalır:
Ümmetimdir de; Mahşerde bana.

✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih: 16.03.2026 - Pazar Günü.
Saat: 18.08