Peş peşe gelen nöbetlerim oluyor,
Ruh sanki yanımdan dört nala ayrılıyor
Ama ben bir şekilde tutuyorum kuyruğundan
Ve dizginliyorum yara bere içinde
Sanki Azrail’in şuursuzluğunu görüyorum,
Çaresiz inlemelerimin sessizliğinde.
ama öyle acı ki insanının dayanabileceği bir şey değil...
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta