Peş peşe gelen nöbetlerim oluyor,
Ruh sanki yanımdan dört nala ayrılıyor
Ama ben bir şekilde tutuyorum kuyruğundan
Ve dizginliyorum yara bere içinde
Sanki Azrail’in şuursuzluğunu görüyorum,
Çaresiz inlemelerimin sessizliğinde.
ama öyle acı ki insanının dayanabileceği bir şey değil...
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta