Niye geldik Şiiri - Özcan Kurt

*NİYE GELDİK*

Sürücüsüdür insan bu bedenin,
Dizginlemek, budur gelme sebebin,
İki at çeker, aklın ve nefsin,
Bir edip sır-atı geçmeye geldik.

KURAN aracın, sür FATİHA OKun,
Kah RAHMAN insan, Kah RAHİM'e yakın,
Yüz verip İblis'e, şımartma sakın,
Dünya tarla ekip, biçmeye geldik.

Hatırla Musa ve bilge yareni,
Usta balık kaçtı, şaştı göreni,
Deniz ayrıldı ve gördük zemini,
Vurduk asayı da, geçmeye geldik..

MUSA dinledi ve İSA dillendi,
ALİ sevdi, AHMET'se OKU dedi,
Şair ozan sırrı, yazdı söyledi,
Zikir semah ve meşk etmeye geldik.

Yaprak sarardı ve salkım karardı,
Yağmur yaş, kurudu, hepsi hayırdı,
Şarap olduk saki, mülke çağırdı,
Ölmeden evvel biz ölmeye geldik.

Ak görünce geçip, gitti sandılar,
Yaprak dökünce son, kışa kandılar,
Ev unutup parka, oyna daldılar,
Bahara erip gül, dermeye geldik.

Demir har, ateşte kızdı tavlandı,
İnsan insan ile, karşı sınandı,
Özvecan: kazan çok açıp kapandı,
Cümle aş olup can, pişmeye geldik.