Ey sevgili gel gir gönül bahçeme işte gönül sarayım
Seni tek doğum günün yirmi dokuz mayısta değil her gün sarayım
Yaram kanar derinden dermanım sensin; sensiz inan olmaz yarayım
Gelmez isen yaram iyi de olsa Salacak'ta denize dalayım...
Öyle bir toprak düşünün anlayışlı yaşayanlarıyla bir bütün olmuş
Ayrım kayrım olmadan tüm insanlar saygıyla yoğrulmuş
Nasıl bir yer olur tüm insanlar akrabadan kardeşten öte bir doğmuş
Aklına gelen gelmeyen tüm dinler yaşıyor el ele gönül gönüle doymuş...
Düşün bir kere çok uzun yıllar geçsede aradan
Uzun Mehmet bile düşündü göçtü göçtü buradan
Şimdi bir şey var bahsetsek kapanmaz yaradan
Kül oluncaya kadar kömür,madencinin rengi silinmez hiç karadan...
Kara kaderi gibi diri diri gönder madene mezara
Ondan sonra söz hazır ister afet de ister kazara
Yetkilisi sahibi desin bizler geldik kem göze nazara
Ey yetkililer sığmaz hatalarınız ne denize ne de Hazar'a
Maganda kısaca mandanın kılık değiştirmiş halidir.Her yerde olur.Yerde, ağaçta, düğünde..Hani türkü vardır''Manda yuva yapmış söğüt dalına...''...Bir bakarsın düğünde silah sıkar zavallıların ölümüne sebep olur( çoluk, çocuk veya büyük insanların ölümü) bunlar kendisine övünçtür.Veya umum yerlerde gezip ''Ben anam yaşında kadına sarkıntılık ettim'' veya''Babam yaşında bir adamı alaşağı ettim;dövdüm diye övünür..Bu adını bilhassa anmaktan utandığımız magandalar hayatın cilveleri değil,bilakis taa en adi şerefsizleridir..Ayrıca bu durum tabiri caizse; yani maganda MİGREN gibidir.Nedeni olmadığı gibi çaresi de yoktur...
Usandım devam etmeyen mutlu bir gecenin canına okuyan sabahından
Daim olsun isterim mutlu gecenin devamında çekilen cefasından ahından
Bitmesin devam etsin her makam ay doğarken makamı sultanı yegahından
Gel öyleyse madem mutluluk güneş doğunca soluyorsa vazgeçelim katil sabahından...
Nafile beklerim gelmeni yıllardır
Geceler sanki güneşli günlere aradır
Senin unuttuğum tüm güzelliklerin şimdi karadır
Baksan yıllara nasılda geceden yanadır...
İlk ben ağladım ilk sen güldün
Hep ben ağladım hep sen güldün
''sabret sabret son gülen iyi güler'' dedin
İlk insandan buyana hayata, yaşama
Ne dediler, ne anlam mana verdiler değerine,
Ve dediler ''Düşünüyorum öyleyse varım'' öyleyse
''Kendini bil ateş pamuğu yakar; su ateşi söndürür''
Canın yanar, batırırsan çuvaldızı kendi etine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!